سقف کاذب
رشته ای ا ز معماری داخلی ساختمان است که برای پوشش سقف اصلی (زیر سقف) بکار میرود. از پیشینه این رشته اطلاعات موثقی در دست نیست.معلوم نیست اولین کسانی که از سقف کاذب استفاده کرده اند چه قدر از کاربردهای مختلف این حرفه آگاهی داشتند اما سقف کاذب در زمانی کوتاه جای خود را در صنعت ساختمان پیدا کرد.
سقف کاذب می تواند بصورت گچی –چوبی –فلزات رنگین- پی وی سی – شیشه ای – آهنی – ورق های فلزی روکش دار – آلومینیومی – کامپوزیت و غیره نصب شود که در هر صورت قابلیت اجراء به صورت واحد و با با هم را داراست.

حضور سقف کاذب در ساختمان دغدغه پوشش و مخفی نگه داشتن عوامل زیر سقف را از بین می برد که یکی از ویژگیهای این رشته ساختمانی نیز هست.
سقف کاذب در مواردی که ذکر می شود قابلیت خود را بروز می دهد:عبور تاسیسات- آکوستیک کردن- دکوراتیو- سبک کردن ساختمان در برجها- هدایت و جلوگیری از اتلاف دما و رطوبت- نورپردازی مناسب با شرایط کار و زندگی و….
پوشش مهمترین کارکرد سقف کاذب است، بعد از آن دکوراتیو و رنگ آمیزی و نورپردازی قرار می گیرند.

 

زیرسازی سقف کاذب
زیرسازی برای نگه داشتن سقف کاذب است. به یک مجموعه از سازه هایی گفته می شود که در کنار هم و با اتصال به هم اسکلتی را به وجود می آورند که سقف کاذب (سازه های سقف کاذب) بر روی آن متصل می شود که خود این اتصال ممکن است به گونه های مختلفی صورت گیرد.
وظیفه اصلی زیرسازی نگه داشتن سازه های سقف کاذب به سقف اصلی است. این نگه داشتن به صورت افقی، عمودی، زاویه دار و قوسی است.

زیرسازی تمامی سقف کاذبها در مواردی با هم مشترک است و در واقع می توان گفت همان عواملی هستند که رقابت بین تولیدکنندگان را به وجود می آورند.
دو گونه زیرسازی وجود دارد:یکی برای سقفهای آویزانی و دیگری ثابت.
روش اتصال زیرسازی از سقف اصلی به سقف کاذب به صورت دو خط عمود برهم باید باشد و در موارد خاص به صورت زاویه دار می تواند باشد

 

معمولا” طراح سقف کاذب متریال پوششی را در یک پلان مشخص ارائه میدهد ودر نقشه جزء تر به چند برش عرضی ویا طولی از همان پلان اکتفا می کند، البته در این برشها مقاطع سازه ها کاملا” مشخص می شود. ولی نقشه اجرایی زیرسازی از طرف مهندس طراح ارئه نمی شود.
این بخش را خود مجری به عهده می گیرد، بدین صورت که نسبت به طرح اولیه که فقط پلان وبرشهای در طول وعرض است. زیرسازی را انجام می دهد که همانطور در ابتدا عرض شد بر حسب سازه های غیر سقف کاذب (چراغ،دریچه کانال،….) و شکسته ها و اختلاف سطح و یا در مواردی شیب اجراء می گردد.

در کل هدف از زیرسازی سقف کاذب نگهداشتن سازه های پوششی سقف کاذب در زیر سقف اصلی ساختمان است با رعایت کردن استانداردهای اجرایی سقف کاذب مورد نظرو موارد اجراء شده در ساختمان (تاسیسات، دیوارهای جدا کننده، دکوراتیو، و کارهای ابتکاری در ساختمان) است.